روح پرور

عامه ی مردم تصور میکنند صرف داشتن اعتقاد دینی و اعمال فرائض عبادی آنها یک مومن حساب میشوند ...اما ایمان چیزی فراتر از اینها است .ایمان باید در رفتار دینی مشاهده شود .اما متاسفانه در جامعه ما و دیگر جوامع اسلامی رفتار دینی را کمتر شاهد هستیم .علی رغم اینکه از کودکی کودکان را به مجالس عزاداری میبرند نماز خواند و روزه گرفتن را به آنها یاد میدهند و غیره و غیره اما در عمل رفتار رفتار دینی نیست .شاید بد نباشد توضیحی در مورد رفتار دینی بدهم .وقتی میتوان رفتار یک شخص را دینی گفت که در روابط شخصی و اجتماعی خود دستورات دینی را رعایت کند .به همسایه ازار نرساند .از دروغگویی بپرهیزد .غیبت نکند .تهمت نزند .اگر رفتار نا خوشایندی از دوستی یا همکاری یا همسایه ای دید تا حد امکان چشم پوشی کند و ببخشد . حق را در همه جا بگوید حتی اگر به ضررش بود . آبروی کسی را نریزد . پاکیزگی و نظافت خود و شهر خویش را رعایت کند .حقوق دیگران را تضییع نکند و در نتیجه قانون را رعایت کند و....اینها تعریف عملیاتی رفتار دینی بود .همه شاهد هستیم که کمتر فردی از خیل عظیم دین داران دارای این رفتارها است .

حال سؤال اینست (به ویژه از دوستان روان شناس) چگونه رفتار دینی را در جامعه و در کودکان نهادینه کنیم ؟؟چه شیوه های روان شناختی وجود دارد که بتوان در این راه استفاده کرد ؟؟

+نوشته شده در چهارشنبه ۱٢ بهمن ،۱۳۸٤ساعت۱۱:٤٢ ‎ب.ظتوسط zahra M | نظرات ()