روح پرور

اگر نگاهی به حوادث و جریانهای تاریخی بیندازیم ..میبینیم همواره افرادی به نامداری و بزرگی و عظمت معروف و مشهور شدند و افرادی به پستی و رذالت ..و البته این شهرت منفی و مثبت و آن مقام رفیع ووالا یا جایگاه پست بیهوده نصیب کسی نمی شود ..حتما باید ویژگی خاصی داشته باشند که به آن جایگاه خاص برسند ...واگر ایه "یعز من یشاء و یذل من یشاء " هم توجه کنیم میبینیم عزت پیدا کردن یا ذلت یافتن به دست خدا است و به دست خدااست بدان معنی نیست که خداوند با پارتی بازی و بدون هیچ قاعده و قانونی این عمل را انجام میدهد بلکه به این معنی است که خداوند معیارهای خاصی برای عزیز شدن و ذلیل شدن دارد و بر طبق این معیارها عمل میکند ...با توجه به این مقدمه باید ببینیم مقام رفیعی که حضرت عباس بدان نائل شد و عزتی که طی صد ها سال نصیب او گردید که دوست و دشمن واقف به علو جایگاه و عزت و شوکت او هستند بر اساس چه معیارهای الهی تحقق پیدا کرده ؟؟

به نظر بنده حضرت عباس این مقام را به خاطر 2 ویژگی بسیار مهم و ممتاز به دست آورده (البته ایمان و اخلاص جای خود دارد ..اما باید علاوه بر اینها ویژگی دیگری هم باشد ) این 2 ویژگی عبارتنذ از : ادب و نداشتن حسد .

ادب در ادبیات و عرفان و دین ما جایگاه ویژه ای دارد که متاسفانه امروزه یکی از مسائل پیش پا افتاده تلقی میشود که کمتر کسی را متصف به این خصلت میتوان یافت ..در صورتی که اگر به شخصیتهای تاریخی نگاه کنیم میبینیم عده ای به خاطر این ویژگی رستگار شدند و عده ای هلاک گردیدند که نمونه رستگار شدگان حر بن یزید ریاحی است و نمونه هلاک شدگان شمر است .

و اما حسادت ...اگر به اولین قتل تاریخ بشری نگاه کنیم میبینیم علت آن حسادت بوده این رشته را اگر تا امروز پی بگیرید میبینید تمام مصیبتهای عالم رد پایی از حسادت دارند ..وهیچ خصلتی مثل حسادت انسان را هلاک نمی کند ...

اما ویژگی ممتاز حضرت عباس این بود که علارغم اینکه امام حسین برادر نا تنی ایشان بود و معمولا بین اینگونه روابط حسادت وجود دارد نه تنها ذره ای حسادت نورزید بلکه تمام رفتارهای ایشان گویای تواضع کامل و ادب ایشان در پیشگاه برادر و امام خود بوده .

+نوشته شده در جمعه ۱۸ شهریور ،۱۳۸٤ساعت۱:٠٩ ‎ب.ظتوسط zahra M | نظرات ()