روح پرور

من اگر زبانم آتش

من اگر ترانه هایم

همه شعله های سرکش

چکنم که یک دل است و همه داغهای سوزان

غم خستگان عشق و غم کشتگان نفرت

غم آبهای هرز و غمِ باغهای سوزان .

تو اگر در این بیابان

غزلی چو آب خواهی ،

عجبا که از سرابی

شطی از شراب خواهی !

(محمود کيانوش)

+نوشته شده در سه‌شنبه ٢۸ تیر ،۱۳۸٤ساعت۱:٠٦ ‎ب.ظتوسط zahra M | نظرات ()