روح پرور

مدتی است اين فکر ذهنم را مشغول کرده که انسانها ايا خود به خود و الزاما در راه پيشرفت سليقه ها سير ميکنند يا عواملی خارجی بر اين سير تاثير ميگذاره ؟؟

البته انتخاب واژه سليقه برای منطورم شايد خيلی گويا نباشه اما به هر حال با توضيحی که ميدم اميدوارم منظورم روشن بشه .

با مقايسه ی مراسم عزاداری های گذشته مخصوصا اوايل انقلاب با وضع کنونی از نظر مضمون اشعار خوانده شده نحوه عزاداری صدای مداحان و ...

مقايسه مدحها و مراسم مولودی خوانی و اشعاری که در اين زمينه گفته ميشه

سخنرانيها و نحوه صحبت کردنها و مضامين آنها

شعرهای به اصطلاح نو و کاستهای قارچی و خواننده های آنچنانی

وقتی همه اينها و مسايل بيشمار ديگه ای را با مثلا ۲۰ سال پيش مقايسه ميکنيم ميبينيم امروزه همه اينها نسبت به گذشته خيلی بی ارزش سطحی عاميانه کوچه بازاری و به قول خارجيها خيلی چيپ شده ؟؟

جالب اينه که بهانه اونها هم اينه که ميخوايم جوان پسند باشه ..خوب مگه جوان ۲۰ سال پيش يا ۳۰ سال پيش که پای سخنرانی مطهری و شريعتی و ..مينشست جوان نبود ؟؟

مگه نشونه جوانی اينه که حتما سليقه ی سطحی داشته باشه ؟؟مگه راه ارتباطی با جوان پايين اوردن درک و شعورشه ؟؟

اصلا کی تاثير گدار و تعيين کننده است اين وسط؟؟

فرهنگ سازان و شاعران و مديحه سرايان ووو  ويا جوانان ؟يا اصلا يک دور معيوب وجود داره ؟؟

+نوشته شده در شنبه ٢٥ شهریور ،۱۳۸٥ساعت٩:۳۳ ‎ب.ظتوسط zahra M | نظرات ()